EL Rincón de Yanka: O CABALEIRO (EL CABALLERO) DE ALMEIRAS -CULLEREDO. LA CORUÑA. GALICIA-

inicio

#GALICIANOARDELAQUEMAN

#GALICIANOARDELAQUEMAN








martes, 18 de agosto de 2009

O CABALEIRO (EL CABALLERO) DE ALMEIRAS -CULLEREDO. LA CORUÑA. GALICIA-


San Julián (Xián) de Almeiras es una parroquia que se localiza en el noroeste del ayuntamiento de Culleredo. En algunos documentos gallegos o topónimos como "ALMEIRAS" se relacionan con el uso del "ALUMBRE", citándose como "hominibus aluminienses". (El alumbre es un sulfato de aluminio y otro metal que era muy usado para curtir pieles). Según el padrón municipal de 2004 tenía 1.359 habitantes (693 mujeres y 666 hombres) distribuídos en 8 entidades de población, lo que supone un disminución en relación al año 1999 cuando contaba con 1.436 habitantes.

Actualmente su equipo de fútbol se encuentra en tercera regional. Sus fiestas incluyen una falla única en esos lugares. El centro cultural es el lugar de reunión de la parroquia. La parroquia de Almeiras (a terriña da miña nai Pilariña) se reparte en 8 núcleos principales que son: Alvedro, Carcabelos, A Choeira, A Marisqueira, Ombre, A Silva, A Telva y Vigovidín.
Datos geográficos de Almeiras:
A igrexa de Almeiras áchase situada sobre un alto desde o cal domínase a desembocadura do río Mero na ría do Burgo, unha paraxe de singular beleza, moi alterada nos últimos anos pola construción do aeroporto de Alvedro e as vías de acceso a este. Sabemos que con anterioridade existiu outra igrexa que estaba situada na ladeira que mira á ría, pero, agás un debuxo, non se conserva ningún documento nin vestixio de tal edificación.

Baixo o coro deste templo foi achado un sarcófago do século XV cunha lápida co relevo dun cabaleiro con armadura que actualmente se conserva no Museo Arqueolóxico da Coruña. A actual igrexa parroquial é unha das máis recentes do municipio, construída no século XIX, segundo a inscripción da súa fachada, en 1859. En 1936 foi incendiada, destruíndose case por completo, así foi recollido nos arquivos parroquiales:

Ata 1937 non se comezarán as obras de retirada de escombros e reconstrución, realizadas "voluntariamente" polos feligreses. En 1941 o estado do templo era aínda ruinoso polo que se solicitou a colaboración das familias enriquecidas da parroquia, que contribuíron con achegas en metálico, imaxes e obxectos de uso litúrgico.